| تبليغات | X |
شكل كتبى آدمها
(خوانش شعرى از هرمز علىپور)
اين حدسها فقط مىتواند به رنگ ذهن شما باشد
اين فاصله تنها مىتواند از روح من برخيزد
اينطور اصلاً زيبا نيست كه هر تداعى
تو را به ساختن گريه برانگيزد
من پيشنهاد مىكنم يك رنگ سپيد بپاشيم به روى تقويمها
اين كوچه فقط مىتواند به نام تو رنگ دهد
ولى هرچه من شكل كتبى آدمها را به وسواس مىكشم
تو در يك آدم شفاهى خود را به كشتن مىدهى
كه هر خيابانى از گامهاى ما تلقى ِ خودش را دارد
و من اين روزها تنها به يك پلاك فكر مىكنم
دست ما ولى به روى زنگ است كه حرفمان به منزلهاست
به.*
